ظرفیت ماندن با کجی...

برای کسی که همیشه وسواس تقارن داشته، سخت ترین کار دنیا اینه که چیزی رو ناموزون ببینه و کاری نکنه...

این میل شدید به توازن قطعا ریشه در نیاز شدید من به کنترل کردن اوضاع داشت ... چیزی که همیشه منو در بند میکشید... در بند تلاش برای نظم دادن... برای پیشبینی... برای کاری کردن...

آدم وقتی نتونه با کجی و ناموزونی بشینه، وقتی بخواد همه چیز درست اونطور که اون فکر میکنه پیش بره... وقتی نتونه از کنار کجی ها راحت رد شه... وقتی بندهاشو باز نکنه... هرگز نمیتونه به درک عمیقی از زندگی برسه... هیچوقت نمیتونه تو رودخونه ی هستی تمام و کمال شنا کنه... همیشه یه چیزی هست که اونو از جست و خیز باز میداره... دست و پاشو میبنده و به کناره های رود پرتش میکنه... چنین آدمی همیشه درگیر حواشیه... و از دست میده لحظه های ناب زندگی رو...

#اندر_تمارین_رهاشدگی #جهان_ناموزون_زیباتره #آدمیزاد_با_نقص_هاشه_که_کامله